کتاب Principles of Orchestration

نیکولای ریمسکی-کورساکوف، آهنگساز بزرگ روسی که نبوغ او در ارکستراسیون درخشان و رنگارنگ بی‌نظیر است، می‌نویسد: «ارکستر کردن یعنی خلق کردن، و این را نمی‌توان آموزش داد». اما اختراع، در تمام هنرها، با تکنیک پیوند نزدیکی دارد و تکنیک را می توان آموزش داد. بنابراین، این کتاب که با بسیاری از متون دیگر در این زمینه به دلیل غنی بودن نمونه‌های موسیقی و تنظیم منظم مطالب آن بر اساس هر یک از اجزای ارکستر متفاوت است، بدون شک برای هر دانشجوی موسیقی ارزشمند خواهد بود. این یک موسیقی کلاسیک است، شاید تنها کتاب در زمینه ارکستراسیون کلاسیک که توسط یک آهنگساز بزرگ نوشته شده است.
آهنگساز در آن قصد دارد اصول اساسی ارکستراسیون مدرن را از منظر درخشش و تخیل در اختیار خواننده قرار دهد و فضای قابل توجهی را به مطالعه طنین تن و ترکیب ارکسترال اختصاص داده است. او در دوره آموزشی خود چیزهایی را نشان می‌دهد که چگونه می‌توان یک آکورد خوش‌صدا با کیفیت لحن خاصی تولید کرد که به طور یکنواخت توزیع شده است. چگونه یک ملودی را از تنظیمات هارمونیک آن جدا کنیم. پیشرفت صحیح قطعات؛ و مشکلات مشابه دیگر
فصل اول مروری کلی بر گروه‌های ارکستر است، با تفکیک ساز به ساز و مطالبی در مورد سؤالات فنی مانند انگشت گذاری، برد، انتشار صدا و غیره. و گروه های ترکیبی فصل چهارم، آهنگسازی ارکستر، روش های مختلف ارکستراسیون یک موسیقی را پوشش می دهد. جلوه هایی که می توان با توتی کامل به دست آورد. توتی در باد، توتی پیزیکاتو، سولی در رشته و غیره؛ آکورد; پیشرفت ها و غیره دو فصل آخر به اپرا می پردازد و شامل بحث در مورد همراهی تک نفره و کر، سازهای روی صحنه یا در بال، اصطلاحات فنی، تکنوازان (محدوده، رجیستر، آواز، مصوت ها، و غیره)، صداها در ترکیب، و آواز کرال است.
بلافاصله پس از این متن حدود 330 صفحه از نمونه‌های موسیقی برگرفته از «شهرزاد»، «سمفونی آنتار»، «کاپریچیو اسپانول»، «سادکو»، «ایوان وحشتناک»، «لو کوک‌دور»، «ملادا» آمده است. "عروس تزار" و دیگر آثار ریمسکی-کورساکوف. این گزیده‌ها همگی در خود متن ذکر شده‌اند، جایی که به مراتب بهتر از کلمات، نکات خاص تئوری و تمرین واقعی موسیقی را نشان می‌دهند. آنها تا حد زیادی مسئول تبدیل این کتاب به انتشار بسیار ویژه (و بسیار مفید) هستند.
این نسخه تک جلدی همچنین شامل پیشگفتاری مختصر توسط ویراستار و گزیده‌هایی از پیش‌نویس ریمسکی-کورساکوف در سال 1891 و نسخه‌های نهایی پیشگفتار خودش، و همچنین نمودار پیوستی از آکوردهای تک توتی در آثار آهنگساز است.